Namaszczenie chorych

Sakrament namaszczenia chorych

Namaszczenie chorych

Zgłaszamy chorego do namaszczenia w kancelarii lub w zakrystii. Podajemy imię i nazwisko chorego, dokładny adres, dzień i godzinę przyjścia kapłana. W nagłych przypadkach można wezwać kapłana o każdej porze dnia i nocy. Sakrament ten wolno powtórzyć, jeśli chory po wyzdrowieniu znowu ciężko zachorujelub jeśli w czasie trwania tej samej choroby niebezpieczeństwo stanie się poważniejsze (kan. 1004).

 

Przygotowanie mieszkania:

 

  • Stół nakryty białym obrusem.

  • Krzyż i świece.

W czasie udzielania sakramentu namaszczenia chorych powinni modlić się wspólnie także domownicy.

 

Sakramentu namaszczenia chorych można udzielić w następujących przypadkach:

 

  • jeżeli jest poważna choroba,

  • osobom starszym wiekiem,

  • przed operacją medyczną,

  • nieprzytomnym lub psychicznie chorym, jeśli można przypuszczać,  że w normalnych warunkach życzyłyby sobie przyjęcia tego sakramentu.

Sakramentu namaszczenia chorych udziela się żywym, więc nie udziela się zmarłym. Ważna jest więc troska rodziny, aby w odpowiednio szybkim czasie wezwać księdza, gdy nawet nie jest spodziewana śmierć chorego.

 

Szpitale mają kontakt telefoniczny z kapelanami, którzy zjawiają się na każde wezwanie. Trzeba poprosić siostrę, aby wezwała kapłana do chorego.